آخرین قوانین اجاره خودرو در ایران در نیمه دوم 1404

 قوانین اجاره خودرو در ایران در سال ۱۴۰۴ با هدف افزایش شفافیت و کاهش اختلافات میان مستأجران و شرکت‌های اجاره‌دهنده، ساختار منسجم‌تری به خود گرفته است. بر اساس ضوابط رایج در این حوزه، حداقل مدت اجاره خودرو بدون راننده در اغلب شرکت‌ها ۲۴ ساعت کامل تعیین شده و اجاره ساعتی معمولاً مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد؛ به‌طوری‌که حتی در صورت استفاده کمتر، هزینه یک روز کامل محاسبه می‌شود. در مقابل، در اجاره خودرو با راننده، حداقل زمان استفاده عموماً حدود ۱۰ ساعت در نظر گرفته می‌شود که ممکن است با توجه به نوع خودرو و سطح خدمات تغییر کند.

از نظر شرایط سنی، حداقل سن مجاز برای اجاره خودرو بسته به سیاست هر شرکت و کلاس خودرو متفاوت است، اما معمولاً بازه‌ای بین ۱۸ تا ۲۲ سال به‌عنوان معیار اصلی در نظر گرفته می‌شود. ارائه مدارک هویتی معتبر، گواهینامه رانندگی دارای اعتبار و در برخی موارد پرداخت ودیعه نقدی یا ارائه ضمانت‌نامه، از مهم‌ترین الزامات انعقاد قرارداد به‌شمار می‌رود؛ موضوعی که به‌ویژه در اجاره خودرو بدون راننده اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

در بخش محدودیت‌های تردد، برخی شرکت‌ها برای خودروهای اقتصادی سقف مشخصی مانند ۳۰۰ کیلومتر در روز تعیین می‌کنند، در حالی که برای خودروهای لوکس یا قراردادهای خاص، امکان استفاده با کیلومتر آزاد یا پرداخت هزینه مازاد پیش‌بینی شده است. همچنین مسئولیت کلیه جرائم رانندگی، خلافی‌ها و خساراتی که خارج از پوشش بیمه قرار می‌گیرند، در قراردادهای اجاره بدون راننده بر عهده مستأجر خواهد بود.

بر اساس نظر کارشناسان حوزه حمل‌ونقل و گردشگری، آگاهی کامل از جزئیات قرارداد، از جمله نوع بیمه، میزان ودیعه، شرایط تحویل و عودت خودرو و نحوه محاسبه خسارت، نقش مهمی در پیشگیری از بروز اختلافات احتمالی دارد و می‌تواند روند اجاره خودرو را با اطمینان و آرامش بیشتری همراه کند.