رونمایی از اولین کامیون معدنی برقی جهان با باتری سدیم-یونی ۶۷۶ کیلووات‌ساعتی در چین

اولین کامیون معدنی تمام‌برقی جهان که از فناوری باتری سدیم-یونی بهره می‌برد، به‌طور رسمی در معدن تانگشان سانیو در چین تحویل داده شد. این خودرو حاصل همکاری مشترک شرکت‌های «هینا باتری» (Hina Battery) و «تانی سنگین‌صنعت» (Tonly Heavy Industry) است.

این کامیون بر روی پلتفرم مدل TLE120 شرکت تانی ساخته شده و به سیستم باتری سدیم-یونی سری «هایشینگ» (Haixing) از هینا باتری مجهز است. ظرفیت کل این باتری ۶۷۶ کیلووات‌ساعت بوده و چگالی انرژی سلول‌های آن به ۱۶۵ وات‌ساعت بر کیلوگرم می‌رسد که برای حمل‌ونقل سنگین و مسافت‌های کوتاه در معادن طراحی شده است.

به گفته هینا باتری، این کامیون از قابلیت شارژ سریع برخوردار بوده و می‌تواند در مدت زمان تنها ۲۰ تا ۲۵ دقیقه از صفر تا صد درصد شارژ شود. همچنین در چرخه‌های مکرر شارژ سریع، عمر مفید باتری بیش از ۸۰۰۰ بار شارژ و دشارژ تخمین زده شده که با طول عمر مفید خودروی معدنی هماهنگی دارد.

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های باتری‌های سدیم-یونی، عملکرد عالی در بازه دمایی وسیع است. این باتری‌ها در دماهای پایین، کاهش ظرفیت بسیار ناچیزی نسبت به باتری‌های لیتیوم-یونی سنتی دارند. این ویژگی، کامیون مذکور را به گزینه‌ای ایده‌آل برای معادن روباز در مناطق شمالی چین در فصل زمستان تبدیل می‌کند و مشکل افت شدید مسافت در خودروهای برقی لیتیومی را برطرف می‌سازد.

در مقایسه با کامیون‌های معدنی دیزلی، نمونه برقی علاوه بر حذف کامل آلایندگی، به‌طور قابل‌توجهی آلودگی صوتی را نیز کاهش می‌دهد.

پس از تحویل رسمی، این کامیون در عملیات واقعی معدن مورد استفاده قرار خواهد گرفت تا داده‌های میدانی تحت بار سنگین جمع‌آوری شده و برای بهینه‌سازی نسل‌های بعدی محصول مورد استفاده قرار گیرد.

گفتنی است پیش‌تر نیز شرکت «اف‌ای‌دبلیو جی‌فانگ» (FAW Jiefang) از تکمیل تست‌های جامع یک کامیون سنگین مجهز به فناوری باتری سدیم-یونی هینا باتری خبر داده بود.

نکته سردبیر: با وجود تمام مزایا، چگالی انرژی باتری‌های سدیم-یونی همچنان کمتر از باتری‌های لیتیوم-آهن-فسفات (LFP) است. این کامیون بر پایه پلتفرم TLE120 ساخته شده؛ پیش‌تر تانی مدلی از همین پلتفرم را با باتری لیتیوم-یونی با ظرفیت ۸۰۱ کیلووات‌ساعت روانه بازار کرده بود، در حالی که ظرفیت نسخه جدید سدیم-یونی ۶۷۶ کیلووات‌ساعت است. این موضوع احتمالاً دلیل اصلی عدم پذیرش گسترده باتری‌های سدیم-یونی در خودروهای سواری تاکنون محسوب می‌شود.