تویوتا کرولا یک سدان کامپکت ژاپنی و یکی از باسابقه‌ترین خودروهای حال حاضر جهان است که از سال 1966 بر روی خط تولید قرار دارد. کرولا اکنون در دوازدهمین نسل خود به تولید می‌رسد و به عنوان پرفروش‌ترین خودروی تاریخ شناخته می‌شود. 

نسل دهم تویوتا کرولا در سال 2006 برای بازار ژاپن و در سال 2007 برای بازارهای خارجی دیگر معرفی شد و تا سال 2013 روی خط تولید قرار داشت. با وجود آنکه کرولا همواره در بازارهای مختلفی که حضور داشته آمارهای فروش‌ رویایی را نیز ثبت کرده، حتی با این نسل خود هم نتوانست موفقیت مشابهی را در بازار ایران تکرار کند؛ در واقع قیمت گذاری غیررقابتی و پیشرانه ضعیف که با ذائقه ایرانی در تضاد است، مهم‌ترین عوامل فروش پایین این نسل تویوتا کرولا در ایران بودند، اما برخی ویژگی‌های سدان ژاپنی همانند جذابیت‌های کمتر ظاهری و سطح امکانات پایین‌تر نسبت به رقبا نیز در این موضوع بی تاثیر نبودند.

تویوتا همواره به عنوان یک خودروساز محافظه کار شناخته شده به طوری که از طراحی‌های ساده‌ای در محصولات خود استفاده کرده و کمتر قشر جوان را مورد نظر قرار داده است. هرچند این روند در سالیان اخیر به کلی تغییر کرده و تویوتا پا به یک دنیای جدید گذاشته است اما تویوتا کرولا نسل دهم را هم باید حاصل همان طرز فکر قدیمی دانست. طراحی کابین تویوتا کرولا هم از این قاعده مستثنی نیست و با یک خودرو کاملا ساده و عاری از هیجان روبه‌رو هستیم. علاوه بر سادگی، مواد مورد استفاده در ساخت ادوات مختلف کابین خشک و کم کیفیت هستند، لذا این بخش از تویوتا کرولا نیز جذابیت خاصی برای مشتریان نخواهد داشت. شاید بر این عقیده باشید که دست کم لوگوی تویوتا می‌گوید نباید نگران خراب شدن و به صدا افتادن قطعات کابین بود، اما به هر حال حداقل ۸ سال از عمر آخرین نسخه‌های این نسل می‌گذرد و مسلما در هنگام خرید خودروهای دست دوم باید انتظار هر چیزی را داشت.

ارگونومی کابین تویوتا کرولا در سطح کاملا خوبی است و همانطور که اشاره کردیم همه چیز با ذهنیت کاربردی و ساده بودن طراحی شده است. فضای کابین برای سرنشینان جلو مناسب ارزیابی می‌شود اما فضای ردیف عقب برای سرنشینان قدبلند مطلوب نخواهد بود. دو کیسه هوا برای سرنشینان جلو، سیستم صوتی به همراه 6 بلندگو و قابلیت پخش CD، تنظیم برقی آینه‌های جانبی، کلیدهای کنترل سیستم صوتی بر روی فرمان، تنظیم دستی زاویه نور چراغ‌های جلو به صورت استاندارد و کروز کنترل، رینگ اسپرت، سنسور پارک عقب و صندلی‌های عقب تاشو نیز از جمله ویژگی‌ها و تجهیزات رفاهی نسخه‌های فول تویوتا کرولا هستند.

تویوتا کرولا سیستم تعلیق ساده‌ای دارد و در مقایسه با برخی رقبا عملکرد چندان جذابی ندارد، اما در حد مطلوبی سواری خوبی ارائه داده و فرمان ‌پذیری قابل قبولی نیز دارد که در مجموع صرفا می‌تواند مشتریانی که به دنبال جابه‌جایی‌های آسوده و کم استهلاک هستند را کاملا راضی کند؛ زیرا رانندگی با تویوتا کرولا چیزی بیش از این را به شما ارائه نخواهد داد و اگر احتیاج به تجربه لذت رانندگی بیش‌تر را داشته باشید، باید به سراغ رقبای سدان کوچک ژاپنی بروید. پیشرانه ۱.۸ لیتری ۴ سیلندر تویوتا کرولا تکمیل کننده رانندگی کسل کننده با آن است؛ این پیشرانه ۱۳۰ اسب بخار قدرت و ۱۷۰ نیوتون‌متر گشتاور تولیدی خود را از طریق یک گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک قدیمی به چرخ‌های جلو می‌رساند و حدس زدن عملکرد کُند آن حتی از روی اعداد اعلام شده نیز نباید کار سختی باشد.

اما همانطور که اشاره کردیم، این خودرو برای جابه‌جایی‌های کم استهلاک و بدون دردسر طراحی شدع و اصلا قرار نیست رانندگی جذابی را با آن تحربه کنید و در حقیقت برگ برنده تویوتا کرولا همین همین است. تویوتا کرولا طراحی شده تا برای سالیان طولانی مالکان خود را از هزینه‌هایی غیر از تعویض قطعات و سیالات مصرفی بی نیاز کند و در استفاده.های روزمره همراهی مطمئن باشد. بدون شک تویوتا کرولا یکی از بهترین خودروهای تاریخ است و فروش بالای 40 میلیون نسخه‌ای آن نیز این حرف را تایید می‌کند؛ اما شرایط رقابتی این خودرو به دلایل مذکور متفاوت است و در حال حاضر خرید و فروش سدان با کیفیت ژاپنی به اندازه رقبا راحت نیست. به علاوه تامین قطعات مصرفی آن نیز بدون دردسر نخواهد بود؛ از این رو تویوتا کرولا را نمی‌توان بهترین انتخاب این رده دانست، زیرا مشکلاتی که ذکر کردیم درباره رقبایی از جمله رنو مگان، مزدا 3 و کیا سراتو به اندازه محصول اسطوره‌ای تویوتا پررنگ نیستند. همچنین باید اضافه کنیم که هوندا سیویک نیز دیگر رقیب تویوتا کرولا است که علیرغم داشتن جذابیت‌های فنی بیش‌تر، بازار دست دوم و خدمات پس از فروش به مراتب ضعیف‌تری دارد.